Kadim Okumaların Sessiz Yasası

Kadim bilgilerde rüyalar hafife alınmaz. Ve rüyalar aceleyle de yorumlanmazlar.

Çünkü rüya, henüz şekil bulmamış bir çağrıdır. Hayat ise o çağrının gerçekten sana ait olup olmadığını sınayan bir aynadır.

Rüya gece konuşur. 

Hayat gündüz cevap verir.

Ve marifet bilir ki: Hakikat, yalnızca fısıltıyla değil; yaşanmışlıkla mühürlenir.

Rüya: Ruhun Kıyısında Beliren İşaret

Rüya, ruhun henüz cesaret edemediği yere bakar. Bir ihtimali gösterir. Bir titreşimi duyurur.

Ama rüya, yol değildir. Sadece yön duygusudur.

Kadim öğretiler der ki: Rüyada görünen, henüz zamanın sınavından geçmemiştir.

Bu yüzden rüya, insanı büyülemez; insanı uyandırır.

Hayat: Sessiz Ama Kesin Öğretmen

Hayat ise konuşmaz. Gösterir.

Bir şey sana aitse:

– Hayat seni oraya tekrar tekrar götürür.

– Direnç olsa bile içte bir “doğru” hissi bırakır.

– Yorulursun ama eksilmezsin.

Ama sana ait değilse:

– Göz alıcıdır ama derinleşmez.

– Umut verir ama köklenmez.

– İçinde adı konmayan bir boşluk bırakır.

İşte hayat okumaları burada başlar.

Marifet şu soruyu sorar:

“Bu yol seni kendine yaklaştırdı mı, yoksa senden uzaklaştırdı mı?”

Ayırt Etmenin İnce Sanatı

Kadim bilgelikte asıl meziyet görmek değil, ayırt edebilmektir.

Her çekim bir davet değildir. Her yakınlık bir yazgı değildir. Her rüya bir emir değildir.

Zaman, niyetin terazisidir. Deneyim, gerçeğin süzgeci.

Ve insan şunu fark eder:

“Bana ait olan, içimde sakin bir açıklık bırakır. Bana ait olmayan, beni sürekli ikna etmeye çalışır.”

Marifet’in Sessiz Öğüdü

Rüya ruhun dilidir. Hayat ise ruhun sınavı.

Marifet, ikisini birbirine karıştırmaz. Rüyayı kutsallaştırmaz, hayatı küçümsemez.

Çünkü bilir: Hakikat, ancak yaşandığında yerini bulur.

Ve insan, rüyasını hayatta okuyabildiği ölçüde kendini bilmeye yaklaşır.